Að lifa af án fyrirgefningar

Fyrrverandi fósturmóðir segir sögu sína af því að glíma við lífið eftir að unglingur, sem hún tók að sér, réðst á hana á heimili þeirra. Árásin var svo alvarleg að hún hlaut af henni varanlegan heilaskaða. Í frásögninni veltir hún fyrir sér flóknum spurningum um fyrirgefningu og hvort nauðsynlegt sé að fyrirgefa til að geta haldið áfram með lífið eftir slík áföll. Hún lýsir baráttunni við kerfið og þá andlegu og líkamlegu erfiðleika sem fylgdu í kjölfar árásarinnar.