12 ára með vesen

Þegar ég var tólf ára voru tvö lög sem ég hlustaði sérstaklega mikið á: „Svefninn laðar“ með Nýdönsk og „Annað líf“ með Bjarna Ómari Haraldssyni. Ég hlustaði mikið á þau vegna þess að textarnir töluðu til mín; mér fannst einhver þar skilja eitthvað sem ég sjálf hafði ekki orð yfir. Ég var nefnilega tólf ára stelpa sem langaði stundum ekki að vera til, eða að minnsta kosti langaði mig að vera einhvers staðar annars staðar.