Ísgosið frá tungli Satúrnusar er furðulegra en talið var
Nýjar rannsóknir benda til þess að tunglið Enceladus geti náttúrulega aðskilið og safnað efnum úr undirdjúpum sínum þegar ísdropar frjósa og splundrast á leið út í geiminn.
Vísindamenn hafa uppgötvað að íshverirnir sem gjósa frá tunglinu Enceladus, sem snýst í kringum Satúrnus, virka á flóknari hátt en áður var talið. Talið er að tunglið geti sjálfkrafa einangrað efni úr leyndum úthöfum sínum þegar droparnir frjósa hægt og splundrast áður en þeir berast út í geiminn. Þessi uppgötvun gæti útskýrt dularfulla efnasamsetningu sem Cassini geimfarið greindi á sínum tíma og hjálpað framtíðar geimförum að leita að lífrænum efnasamböndum og vísbendingum um líf á öðrum hnöttum.
Hvað þýðir þetta fyrir Ísland?
Rannsóknir á íshverum á Enceladus vekja áhuga íslenskra vísindamanna sem rannsaka sambærileg jarðhitasvæði og öfgakennd lífsskilyrði hér á landi. Þekking á íslenskri jarðfræði hefur oft verið notuð sem fyrirmynd að því hvernig aðstæður gætu verið á öðrum hnöttum.
