Hagsmunagæsla og mútugjöf eru í meginatriðum það sama
Greinargóð umfjöllun bendir á að hagsmunagæsla og mútugjöf séu í raun ekki ólík fyrirbæri – helsti munurinn sé lögmæti og samfélagsleg þekking frekar en efnislegur munur.
Umræðan um hagsmunagæslu og mútugjöf hefur lengi verið umdeild. Sumir halda því fram að hagsmunagæsla sé lögleg og viðurkennd starfsemi, en mútugjöf sé glæpur. Hins vegar bendir ný greining á að munurinn á milli þessara tveggja fyrirbæra sé fyrst og fremst lagalegur og félagslegur, en ekki efnislegur.
Þegar skoðað er hvað gerist í raun og veru, eru þessi tvö fyrirbæri mjög svipuð. Í báðum tilfellum er um að ræða að einhver aðili reynir að hafa áhrif á ákvarðanir stjórnvalda eða löggjafar með því að veita þeim einhvers konar verðlaun eða hagsmuni. Munurinn er að í hagsmunagæslu er þetta gert opinskúmlega og með löglegum hætti, en í mútugjöf er það gert leynilega og með ólöglegum hætti.
Greiningin bendir á að samfélagið hafi einfaldlega pakka þessa hegðun í mismunandi orðum og hugtökum til að gera hinn lögalega útgáfuna viðunandi. Þetta gefur til kynna að við ættum að endurskoða hvernig við hugsum um hagsmunagæslu og hvort hún sé raunverulega svo frábrugðin mútugjöf og spillingu.
