Kjarnorkusamningur gæti bjargað NATO
Fyrrverandi bandarískur sendiherra NATO, Ivo Daalder, heldur því fram að Evrópa ætti að styðjast við kjarnorkuvarnarhlíf Frakklands og Bretlands í stað þess að treysta eingöngu á bandaríska tryggingu.
Fyrrverandi bandarískur sendiherra NATO, Ivo Daalder, segir að Evrópa sé að einbeita sér of mikið að hefðbundnum varnarbúnaði og gleymi um leið stærstu öryggisveikleika sinni: kjarnorkuafskiptum. Hann bendir á að Evrópa geti ekki lengur treyst fullu trausti á bandarísku tryggingu.
Daalder leggur fram milliveginn sem myndi ekki krefjast þess að Evrópa þrói eigin kjarnorkavopn en myndi jafnframt draga úr óvissu um bandaríska skuldbindingu. Tillagan felst í því að útvíkka kjarnorkuvarnarhlíf Frakklands og Bretlands til að ná yfir fleiri evrópsk lönd.
Hann heldur því fram að þessi leið gæti ekki aðeins styrkt evrópska vörn heldur einnig bætt sambandið milli Bandaríkjanna og Evrópu. Með því að treysta á núverandi kjarnorkavopn tveggja stærstu evrópsku valda myndu lönd forðast dýra og tímafreka kjarnorkavopnaþróun á sama tíma og myndu tryggja sér betri vörn.
Hvað þýðir þetta fyrir Ísland?
Kjarnorkusamningur af þessu tagi gæti haft áhrif á alþjóðlegt öryggisumhverfi og hugsanlega áhrif á Ísland sem NATO-aðild, þar sem það myndi breyta kjarnorkuafskiptum á Norður-Atlantshafi og stefnu Bandaríkjanna gagnvart Evrópu.
