Hagfræði loftslagsbreytinga: Frjáls akstur á endalokum
Hagfræðilegir hvatar fyrir loftslagsaðgerðir hafa breyst grundvallarlega. Þar sem endurnýjanleg orka og lágkolefnistækni eru nú ódýr og þroskuð geta lönd ekki lengur réttlætt að sitja á hliðarlínunni og láta önnur lönd bera kostnað við umskipti.
Í stærstan hluta loftslagsstefnuöldunnar gátu þjóðir rökstutt að halda áfram notkun á kolum, olíu og gasi heima fyrir á meðan önnur lönd fjárfestuðu í losunarminnkun. Þegar endurnýjanleg orka og lágkolefnislausnir voru dýrar, takmarkaðar eða óþroskaðar var þessi stefna efnahagslega skynsamleg fyrir einstök lönd.
Hins vegar hefur þessi staða breyst verulega. Endurnýjanleg orka, rafhlaður og önnur græn tækni eru nú orðin ódýr og þroskuð. Þetta þýðir að loftslagsaðgerðir og hagsmunir þjóða benda nú í sömu átt. Lönd sem halda fast við eldri orkukerfi standa frammi fyrir efnahagslegum ógum og missa samkeppnisforskot.
Þessi breyting á hagfræðilegum hvötum gæti ýtt undir hraðari umskipti á heimsvísu. Þegar það er hagkvæmt fyrir hvert land fyrir sig að draga úr losun verður erfiðara að réttlæta tafir og aðgerðaleysi.
Hvað þýðir þetta fyrir Ísland?
Ísland gæti nýtt sér þessa þróun með því að styrkja stöðu sína sem leiðandi í endurnýjanlegri orku og grænum tækni. Þar sem íslenskt hagkerfi byggir að miklu leyti á vatnsafli og jarðhita gætu íslensk fyrirtæki og stofnanir orðið leiðandi í útflutnin
