Alastair Campbell kynnir „persævilence" – nýtt sjálfshjálparhugtak

Alastair Campbell, þekktur stjórnmálasáðherra og miðlunarkona, hefur gefið út bók um nýorðið „persævilence" – hugtakið sem hann segir vera blöndu af þrek, seiglu og þoli. Campbell fullyrðir að orðið hafi komið honum óvænt til hugar og að það sé meira en summa hluta sinna. Hugmyndin hefur vakið spurningar um dýpt og gildi. Campbell notar orðið til að lýsa stjórnmálastærðum eins og Keir Starmer og Tony Blair, og heldur því fram að Starmer skorti nægilega „persævilence" þó að hann ætti þrek og seiglu. Útgefandinn ber orðið saman við mikilvæg stjórnmálafræðileg verk eins og „The End of History" eftir Francis Fukuyama. Gagnrýnendur benda á að hugmyndin sé ekki nýstárleg – það sé auðvelt að sameina tvö þekkt hugtök og gefa blöndunni nýtt nafn. Campbell skilgreinir persævilence sem "getu einstaklings, hóps eða stofnunar til að breyta hvaða aðstæðum, bakslagi eða þýðingarmikilli reynslu í jákvæð tækifæri til vaxtar og framfara". Gagnrýnendur halda því fram að orðin "jákvætt", "vöxtur" og "framfarir" beri of mikla byrði og að hugmyndin sé ekki dýpri en önnur portmanteau-orð.