Íris Erlingsdóttir: Orðafátækt í stað röksemda í íslenskri umræðu

Íris Erlingsdóttir segir að í íslenskri þjóðfélagsumræðu sé orðið komið þangað að fullorðið fólk geti ekki tjáð pólitíska skoðun án þess að nota óhóflegt orðalag og móðgun. Þegar rök og röksemdir skortir eru menn kallaðir nöfnum og siðferðilegir stimplar settir á þá í stað þess að takast á við efnið sjálft.

Hún bendir á dæmi um athugasemdir um þátt Frosta Logasonar, Harmageddon, þar sem honum var svarað með móðgun en engin rök voru sett fram um hvað væri rangt við það sem hann sagði. Erlingsdóttir segir þessa aðferð þægilega og auðvelda þar sem hún krefst engrar rannsóknarvinnu eða þekkingar.

Erlingsdóttir dregur samanburð við níðhefð íslenskra fornsagna, þar sem menn kunnu að níða með hugmyndaflug og listaverk. Egill Skallagrímsson reisti níðstöng og risti rúnir þegar honum rann í skap við konunga, en nú sitja arftakar þessarar hefðar við lyklaborð og skrifa einfaldar móðganir á samfélagsmiðlum. Hún telur þetta ekki níðskáldskapur heldur orðafátækt.