Brussel setur reglur, Mið-Evrópa bætir við pappírsvinnu

Þann 12. október hvatti Ursula von der Leyen leiðtoga ESB til að undirrita sáttmála gegn því að bæta við eigin kröfum við evrópsk lög, svokölluðu "gullplötunarflæði". Mið-Evrópa hefur góða ástæðu til að undirrita fyrst. Pólskur skýrsla hefur skráð 100 dæmi um slíka ofreglugerð og of-reglugerð við framkvæmd evrópskra laga, og nýtt vísitala frá Fraser Institute setur Pólland síðast af 27 aðildarríkjum ESB hvað varðar efnahagslegt frelsi.

Grúsía og Armenía, bæði fyrrverandi Sovétríki, eru framar flestum kommúnistakjum ríkjum ESB á þessum vísitölu. Ef þau gangi til liðs við ESB, myndu þau halda þessu forskoti?

Aftir 1989 endurskrifaði Mið-Evrópa lög sín tvisvar. Fyrst til að byggja markaðshagkerfi, og síðan á árunum fyrir stækkun ESB árið 2004, þegar frambjóðendur þurftu að taka við tugum þúsunda blaðsíðna af evrópskum lögum. Stjórnvöld lærðu að meðhöndla tilskipun sem próf. Óörugg frambjóðendur hafa tilhneigingu til að skrifa meira en spurningin spyr.

Von der Leyen lagði til sáttmálann í ávarp sínu um stöðu ESB 16. september og sagði þingmönnum að "kominn væri tími fyrir aðildarríkin að standa sig betur". Í bréfi sínu til leiðtoga ESB skrifaði hún að regla sem samþykkt væri á evrópskum vettvangi ætti ekki að verða flóknari þegar hún væri flutt eða framkvæmd á landsvísu. Ríkisstjórnir sem undirrita myndu lýsa og rökstyðja hverja kröfu sem þær bæta við evrópsk lög, og endurskoðunar- og afnámferli innan evrópska semesters myndu miða að landsbundnum reglum sem hindra innri markað.

Gullplötunarflæði er ekki sérhæfni kommúnistakjanna. Þegar framkvæmdastjórnin bað fyrirtæki um dæmi sumarið, sendi þýsk verslunar- og iðnaðarsamtök 20 dæmi, allt frá skipun gagnaverndarfulltrúa til yfirlýsinga samkvæmt pakkningarlögum.