Íris Erlingsdóttir gagnrýnir Sif Sigmarsdóttir fyrir að draga úr alvöru óeirða í Frakklandi
Íris Erlingsdóttir skrifar að Sif Sigmarsdóttir sé eins og trans-aktivísti sem læti hugmyndafræði ganga fyrir staðreyndum um óeirðirnar í Frakklandi. Hún bendir á að óeirðirnar hafi valdið gríðalegum tjónum og að bak við þær séu skipulagðir róttækir hópar, ekki bara óánægð skólabörn.
Íris Erlingsdóttir skrifar grein þar sem hún gagnrýnir Sif Sigmarsdóttir fyrir að draga úr alvöru óeirða sem áttu sér stað í Frakklandi. Erlingsdóttir bendir á að óeirðirnar hafi ekki verið einungis mótmæli skólafólks um slæman aðbúnað, heldur hafi þær leitt til gríðalegra skemmda og eyðileggingar.
Samkvæmt greininni hafa óeirðaseggirnir rænt, ruplað, brotið og brennt þúsundir verslana og lagt heilu hverfil í rúst. Tjónið nemur milljörðum evra og meðal skemmda var bruni á glæsilegu ráðhúsi í Limoges frá árinu 1883. Frönsk verslunarráð tilkynnti að 2.400 verslanir hafi orðið fyrir skemmdum eða gjöreyðilagðar.
Erlingsdóttir bendir einnig á að fullyrðing um niðurskurð stjórnvalda og dýrtíð sé röng, þar sem Frakkland hefur ekki skorið niður félagsleg útgjöld á síðasta áratug heldur þau síhækkað. Frakkland eyðir nær þriðjungi landsframleiðslu sinnar í félagsleg útgjöld og er með hæstu velferðarútgjöld heims.
Hún vitnar í fullyrðingu Elliða Vignssonar um að óeirðirnar væru keyptar áfram af skipulögðum róttækum hópum, ekki bara óánægðu skólafólki. Helstu fylkingarnar sem stóðu að baki óeirðunum væru öfga-vinstri hópar, La France Insoumise og samtök sem styðja Palestínu.
