Mið- og Austur-Evrópa þarf leiðtoga sem byggja ríki, ekki stjórnmálamenn
Grein um að Mið- og Austur-Evrópa hefur orðið góð í að stjórna vandamálum en þarf nú leiðtoga sem geta sett fram sannfærandi framtíðarsýn og byggja traust meðal borgaranna.
Mið- og Austur-Evrópa hefur á síðustu þrjátíu árum orðið þekkt fyrir hæfni til að takast á við erfiðleika og semja við Brussel. Það hefur framleitt djarfa stjórnmálamenn og þekkta stjórnendur, en of fáa leiðtoga sem geta byggt upp nýja framtíð fyrir sín lönd.
Greinin bendir á að núverandi stjórnmálaflutningur í svæðinu byggist of mikið á stuttermablusum og kosningabaráttu, en ekki á trúverðugri sýn fyrir framtíðina. Hún vitnar í Václav Havel sem dæmi um leiðtoga sem tengdi frelsi við landsmál og gaf fólki sögu sem það gat trúað. Eftir að Mið- og Austur-Evrópa komst inn í Evrópusambandið og NATO hefur sú gamla sögn um heimkomu til Evrópu misst gildi sína.
Höfundur leggur til að leiðtogar þurfi að svara þremur spurningum: Hvert erum við á leið? Af hverju ættu við að trúa því að við komumst þangað? Hvað er beðið um okkur? Hann bendir einnig á að þó að þessi lönd séu stolt af seiglu sinni og getu til að komast í gegnum kreppur, þá getur land ekki byggt auðkenni sitt á því einu að hafa lifað af erfidlega ár. Lönd eins og Estland, Pólland og Baltíuríkin hafa sýnt að það er hægt að setja eigin staðla í stað þess að fylgja öðrum.
