Hæstiréttur staðfestir skattaúrskurð um búsetu erlendis

Hæstiréttur hefur staðfest úrskurði Landsréttar og Héraðsdóms Reykjavíkur um að maður hafi ekki rétt á kröfu sinni gegn íslenska ríkinu vegna deilumála um skattskyldu sína á tímabili þriggja mánaða árið 2012.

Matinn flutti til Bretlands með fjölskyldu sinni árið 2012. Hann fór frá Íslandi í maí en fjölskylda hans fylgdi eftir í ágúst. Deilumálið snerist um hvort hann væri áfram búsettur á Íslandi í skattalegum tilgangi þar til fjölskylda hans flutti erlendis, eða hvort skattbúseta hans hefði færst til Bretlands á vorin. Áður en fjölskylda hans yfirgaf Ísland dvalði hann án endurgjalds á breskri bústað sem átti viðskiptafélagi hans.

Matinn var aðili að samningi í júní 2012 sem kom honum til handa umtalsverðri upphæð. Samkvæmt framkvæmdastjóra Skattsins hafði þessi upphæð ekki verið skattlögð á Íslandi né Bretlandi. Matinn hélt því fram að hann hefði sannað búsetu sína og skattskyldu á Bretlandi með því að leggja fram tvö skjöl, en skattyfirvöld og dómstólar töldu þau ófullnægjandi.

Íslensk skattyfirvöld héldust því fram að matinn hefði haldið fastri búsetu sinni á Íslandi til ágúst. Skatturinn taldi að dvöl hans á bústaðnum hefði einkenni tímabundinnar dvalar sem hafði ekki áhrif á skráða löglega búsetu hans eða skattskyldu.

Hæstiréttur komst að þeirri niðurstöðu að Yfirskattanefnd hefði grundvöll til að meta að matinn hefði ekki hætt að vera búsettur á Íslandi í maí 2012. Úrskurðir lægri dómstóla voru því staðfestir.