Íris Erlingsdóttir um sanna karlmennsku: ekki þrjóska heldur traust og mildi
Fjölmiðlafræðingur Íris Erlingsdóttir fjallar um hvað sanna karlmennska felst í. Hún gagnrýnir það að jafna sjálfstæði við karlmennsku og bendir á að raunveruleg karlmennska byggist á trausti, tryggð, réttsýni og mildi gagnvart þeim sem okkur unna.
Íris Erlingsdóttir, fjölmiðlafræðingur, skrifar um hugtakið karlmennska og hvað það ætti raunverulega að þýða. Hún tekur dæmi um mann sem lýsti sér með stolti sem Bjartur úr Sumarhúsum Halldórs Kiljan Laxness, en bendir á að það sé ekki nóg að dást að sjálfstæðisþrjósku persónunnar.
Íris segir að þó sé heilbrigður metnaður að vilja standa á eigin fótum og vera sjálfs sín herra, þá verði þrjóska ekki staðfest við það eitt að gefa henni göfugra nafn. Hún spyr hverjir borga fyrir þrjóskuna og bendir á að það sé mikill munur á því að velja sér sjálfum erfitt líf og á því að krefjast þess að aðrir greiði fyrir stolt manns með eigin hamingju og heilsu.
Raunveruleg karlmennska, segir Íris, birtist í manni sem stendur við orð sín, tekur ábyrgð og er áreiðanlegur. Hún leggur áherslu á að styrkur og reisn feli ekki í sér refandi þögn eða að láta aðra finna til. Hún nefnir tryggð, réttsýni, örlæti og mildi sem karlmannlegar dyggðir sem mikilvægar eru. Sterkur maður þarf ekki að sýna yfirburði sína gagnvart þeim sem honum unna, segir hún, og mildi krefst stundum þess að maður leggi eigið stolt til hliðar.
Íris endar með því að segja að heima vilji við mann sem hægt er að treysta og sem hefur styrk til að bera byrðar, sjálfsaga til að særa ekki að óþörfu og hjarta til að annast um þá sem honum unna. Það sé sönn karlmennska.
