John J. McGraw – frægur bandarískur hafnaboltastjóri fæddur árið 1873

John J. McGraw var fæddur í Truxton, New York, árið 1873 og varð einn af djarfustu stjórnendum hafnabolta í sögu Bandaríkjanna. Ævi hans var þó erfið frá upphafi. Fjölskyldan hans var fátæk og þegar hann var 12 ára gróðu diftería um svæðið og tóku líf móður hans og fjórum systkinum. Faðir hans varð þá ofbeldisfullur og ungur John flýði heimilinu. McGraw átti þó djarfa dreyma um hafnabolta. Hann vann ýmis störf til að kaupa sér búnað og tók sér stað á minni liðum. Árið 1899, 18 ára gamall, gekk hann til liðs við Baltimore Orioles og lék þar átta árum. Hann varð síðan leikmaður og stjórnandi hjá ýmsum liðum og varð fullkominn stjórnandi New York Giants árið 1908. Sem stjórnandi var McGraw nýjungamaður og strangur leiðtogi. Hann var fyrstur til að ráða þjálfara og nota varakastarana. Hann stjórnaði liðinu í 31 ár og vann 2.763 leiki – þriðji flestir allra tíma. Hann vann tíu National League meistaratitla og þrjá World Series. McGraw var 5 fet 7 tommur hár og kallaðist „Litli Napóleon" vegna strangra stjórnunar sinnar. Fjórir árum eftir andlát McGraw árið 1934 leyfðu New York Giants sér að spila sýningaleik gegn Truxton-liði til að safna fé fyrir minnismerki. Stærri liðið vann 8-1 en leikurinn safnaði nægu fé til að reisa steinmerkið sem stendur enn í miðbæ Truxton. McGraw var tekinn inn í Baseball Hall of Fame árið 1939 sem stjórnandi.