Greenpeace hrúguðu grjóti gegn botnvörpuveiðum án þess að vita af stærsta vindmyllugarði Bretlands
Umhverfisverndarsamtökin Greenpeace komu fyrir gríðarstórum grjóthnullungum á hafsbotni Norðursjóar til að hindra botnvörpuveiðar, en áttuðu sig ekki á því að svæðið væri valið fyrir einn stærsta vindmyllugarð Bretlands sem bresk stjórnvöld ætla að fjárfesta milljarð punda í.
Greenpeace kom fyrir gríðarstórum grjóthnullungum á hafsbotni Norðursjóar í vikunni til að hindra botnvörpuveiðar sem ógna hnísum við ströndir Norfolk-sýslu. Einn hnullungurinn var skorinn út í mynd náttúrufræðingsins Davids Attenborough, og nöfn þekktra umhverfisverndarsinna eins og Simon Pegg og Benedict Cumberbatch voru höggvin í nokkra hnullunga. Grjótið vegur allt að tvö tonn og var varpað á sama tíma og heimildarmynd Attenborough, Bláa plánetan III, var frumsýnd.
Greenpeace hafði ekki leitað leyfis hjá stjórnvöldum en fullyrti að hafa gengið úr skugga um að enginn viðkvæmir innviðir væru fyrir á svæðinu. Samtökin voru þó ekki meðvituð um vindorkuáformin. Nokkrum dögum eftir að grjótinu var kastað í sjóinn kynnti Andy Burnham forsætisráðherra Bretlands vindmyllugarðinn á Cop31-ráðstefnunni. Bresk stjórnvöld ætla að fjárfesta einn milljarð breskra punda, sem nemur um 164 milljörðum íslenskra króna, í verkefnið.
Þýska orkufyrirtækið RWE, sem undirbýr vindmyllugarðinn, hefur haft samband við Greenpeace til að fá upplýsingar um nákvæma staðsetningu grjótsins svo hægt sé að uppfæra hafsbotnsmælingar. Will McCallum, aðstoðarframkvæmdastjóri Greenpeace, segir að hnullungarnir valdi ekki raunverulegum töfum á verkinu þar sem orkufyrirtæki þurfa iðulega að fjarlægja grjót af hafsbotni áður en vindmyllugarðar eru byggðir. Hann bendir á að Greenpeace styðji vindorku á hafi og að hnullungarnir séu nauðsynleg hindrun gegn botnvörpuveiðum á verndarsvæðinu.
Hvað þýðir þetta fyrir Ísland?
Þetta dæmi sýnir hvernig umhverfisverndarsamtök og orkufyrirtæki geta unnið saman um endanleg markmið þrátt fyrir óvænta átök. Vindorka á hafi er mikilvæg fyrir Evrópu til að ná loftslagsmarkmiðum sínum, og Ísland gæti lært af slíkum samstarfsverkefn
