Klassískar sálfræðirannsóknir gáfu villandi mynd af mannlegri eðli
Rannsóknir Milgrams og Zimbardos bentu til þess að menn væru mjög mótulegir, en nýjar greiningar sýna að við erum stöðugri og óbreytanlegri en þær rannsóknir bentu til.
Sálfræðirannsóknir frá síðari hluta 20. aldar, þar á meðal frægu tilraunir Stanley Milgrams og Philip Zimbardos, höfðu mikil áhrif á skilning okkar á mannlegri hegðun og persónuleika. Þessar rannsóknir leiddu til þeirrar niðurstöðu að menn væru mjög mótulegir af umhverfi sínu og aðstæðum, og að okkar sjálfsmynd væri í raun tiltölulega tóm og mótuleg.
Hins vegar benda nýjar greiningar og endurmat á þessum klassísku rannsóknum til þess að þær hafi vanmetið stöðugleika og óbreytanleika mannlegrar persónuleika. Sálfræðingarnir Jack W Klein og William B Swann halda því fram að við höfum of mikið treyst á þessar rannsóknir og að þær hafi gefið okkur villandi mynd af því hvernig við virka sem einstaklingar.
Þessi endurmat á klassískum sálfræðirannsóknum bendir til þess að við þurfum að endurmeta grundvallarhugtök um sjálfið og persónuleika. Í stað þess að líta á manninn sem tómt skip sem auðvelt er að fylla með ytri áhrifum, benda nýjar rannsóknir til þess að við höfum meiri innri stöðugleika og persónulega einkenni en áður var talið.
